INSUFLACIJA (engl. insufflation), uduvavanje praha, pare, gasa ili vazduha u telesne šupljine; kranijalna i. , ubacivanje vazduha u subduralni prostor i moždane komore; endotrahealna i. , uvođenje vazduha u traheju kroz tubus uveden u larinks; koristi se za naduvavanje pluća u toku intratorakalnih operacija; i. pluća , akt uduvavanja vazduha u pluća u cilju arteficijelne ventilacije; perirenalna i. , ubrizgavanje vazduha oko bubrega u cilju rendgenske vizualizacije nadbubrežnih žlezda; presakralna i. , injekcija gasa, naj-češće ugljen-dioksida, oko bubrega kroz iglu uvedenu u retrorektalni prostor u cilju rendgenske vizualizacije čitavog retroperitone-umskog prostora sa ocrtavanjem područja bubrega i nadbubrežnih žlezda; tubarna i. , test za prohodnost uterinih tuba koji se izvodi transuterinom insuflacijom ugljen-dioksida.
