Pojmovi na p

PSORIJAZA

PSORIJAZA (engl. psoriasis), ljuskavica; relativno česta, genetski determinisana, hronična, upalno proliferativna bolest kože sa karakte-rističnim promenama u vidu jasno ogra-ničenih, tamnocrvenih papula i ploča, sa be-lom skvamom na površini, na…

Opširnije

PSITAKOZA

PSITAKOZA (engl. psittacosis, parrot fever), primarna infekcija ptica čiji je uzročnik Chlamydia psittaci. Prenošenjem infekcije sa ptica na ljude javlja se febrilna bolest koju karakterišu pneumonitis i sistemske manifestacije. Moguće…

Opširnije

PSIHOZA

PSIHOZA (engl. psychosis), pejorativno – ludilo. Duševni poremećaj ili bolest duha, usled nekog oboljenja mozga sa narušenim biohemijskim procesima u mozgu. Spada u najteže psihičke poremećaje. Osnovna odlika osobe koja…

Opširnije

PSIHOTROPNI LEKOVI

PSIHOTROPNI LEKOVI (engl. psychotropic drugs), lekovi koji menjaju ljudsku psihu. U užem smislu, psihofarmaci su lekovi protiv duševnih bolesti: anksiolitici, antidepresivi, antipsihotici i psihostimulansi. U širem smislu, njima se mogu…

Opširnije

PSIHOTERAPIJSKA METODA

PSIHOTERAPIJSKA METODA (engl. psychotherapeutical method), može da se definiše kao tačno određeni postupak (metod) primene psihoterapije. Psihoterapijske meto-de se dele na individualne i grupne. U individualne psihoterapijske metode spadaju: psihoterapija…

Opširnije

PSIHOTERAPIJA

PSIHOTERAPIJA (engl. psychotherapy), lečenje psihološkim uticajem na obolele, lečenje uticanjem na dušu. U širem smislu, psihoterapija obuhvata sve metode lečenja psihičkih, pa i somatskih poremećaja psihološkim postupcima i psihološkim odnosom…

Opširnije

PSIHOSTIMULANS

PSIHOSTIMULANS (engl. psychostimulant), sredstvo koje snažno stimuliše centralni nervni sistem, ublažava osećanje zamora, povećava stanje budnosti i popravlja raspoloženje i kod zdravih osoba.

Opširnije

PSIHOSOMATSKI

PSIHOSOMATSKI (engl. psychosomatic), holističko shvatanje psihofizičkog jedinstva, sve ono što ukazuje na neki odnos između psihičkog i somatskog. Najčešće se ondosi na bolesti za koje se smatra da su prouzrokovane…

Opširnije

PSIHOSEKSUALNI POREMEĆAJI

PSIHOSEKSUALNI POREMEĆAJI (engl. psychosexual disorders), predstavlja poreme-ćaje seksualnog funkcionisanja, seksualne želje ili seksualne performance koji su pok-renuti psihološkim faktorima.

Opširnije

PSIHOPATOLOGIJA

PSIHOPATOLOGIJA (engl. psychopathology), grana psihijatrije i opšte psihologije, odnosno nauka o bolesnim duševnim pojavama. Psihopatološki fenomeni su manifestacije obolelih psihičkih funkcija.

Opširnije

PSIHOPATIJA

PSIHOPATIJA (engl. psychopathy), težak poremećaj u strukturalnom obrascu ličnosti koji za posledicu ima neprilagođeno, ma-ladaptivno ponašanje. Najvažnije karakteristike su: nemogućnost kontrole sopstvenih nagonskih poriva, nizak prag za toleranciju frustracije, davanje…

Opširnije

PSIHOMOTORNO

PSIHOMOTORNO (engl. psychomotor), koji se odnosi na mentalnu i motornu aktivnost. V. psihomotorni razvoj.

Opširnije

PSIHOMOTORNI RAZVOJ

PSIHOMOTORNI RAZVOJ (engl. psychomotor development), progresivno sticanje motornih veština u datom vremenskom periodu (sposobnost voljnog prevrtanja, sedenja, puzenja, stajanja, hodanja i trčanja) i intelektualnih veština (smisaoni govor ili druga vrsta…

Opširnije

PSIHOMETRIJA

PSIHOMETRIJA (engl. psychometry), poku-šaj da se psihičko predstavi matematičkim putem, odnosno iznalaženje matematičkih ekvivalenata za psihološka svojstva.

Opširnije

PSIHOLOŠKI TESTOVI

PSIHOLOŠKI TESTOVI (engl. psychotests), merni instrumenti za utvrđivanje različitih sposobnosti i osobina ličnosti. Izrađeni su na određeni način i moraju imati tzv. merne karakteristike: valjanost, pouzdanost, objektivnost, osetljivost i normiranost.…

Opširnije

PSIHOLOGIJA

PSIHOLOGIJA (engl. psychology), nauka koja se bavi izučavanjem ljudskog ponaša-nja, aktima i mentalnim procesima indivi-due; nauka o duši, o činjenicama, zakonima i razvitku duševnog života uopšte. Psiho-logija je empirijska nauka,…

Opširnije

PSIHOLOG

PSIHOLOG (engl. psychologist), edukovan stručnjak koji je opširno izučavao psihologiju pod stručnim vođenjem i koji se bavi prvenstveno psihodijagnostikom, v. psihodijagnostika psihičkih poremećaja. Razlikovati od reči psihijatar.

Opširnije

PSIHOLINGVISTIKA

PSIHOLINGVISTIKA (engl. psycholingvistics), nauka koja se bavi izučavanjem jezika u vezi sa opštim ili individualnim karakteristikama korisnika jezika. Ona obuhvata procese pomoću kojih govornik odašilje simbole ili signale i procese…

Opširnije

PSIHOKINEZA

PSIHOKINEZA (engl. psychokinesis), pretpostavljena sposobnost izvesnih individua da menjaju stanje i položaj objekta samo snagom usmerenih misli, bez ikakve fizičke aktivnosti (v. parapsihologija).

Opširnije

PSIHOHIRURGIJA

PSIHOHIRURGIJA (engl. surgical psychiatry, psychiatryc surgery ), hirurško lečenje duševnih poremećaja i oboljenja, uglavnom stereotaksičkom metodom. Intenzivno se razvijala od 1936. godine sa uvođenjem prefrontalne leukotomije Danas se primenjuje izuzetno…

Opširnije

PSIHOGRAFIJA

PSIHOGRAFIJA (engl. psychography), 1. umetnost literarnog karakterisanja jedne individue realne ili fiktivne, slobodno se koristeći psihološkim ili psihoanalitičkim kategorijama i teorijama; 2. psihološka biografija.

Opširnije

PSIHOGNOZA

PSIHOGNOZA (engl. psychognosis), nauka i veština razumevanja individualne osobe.

Opširnije

PSIHOGERIJATRIJA

PSIHOGERIJATRIJA (engl. psychogeriatrics), izdvojena oblast u psihijatriji koja se bavi psihičkim poremećajima kod starih osoba. Obuhvata nastanak, dijagnostifikova-nje, lečenje i eventualno rehabilitovanje preostalih sposobnosti mentalno obolelih pozne životne dobi.

Opširnije

PSIHOGENO

PSIHOGENO (engl. psychogene), prouzrokovano (izazvano) psihičkim putem, koje je psihičkog porekla. Psihogene bolesti su multifaktorske etiologije, ali je psihološki činilac u njihovom nastanku dominantan.

Opširnije

PSIHOGENEZA

PSIHOGENEZA (engl. psychogenesis), 1. poreklo i razvoj psihičkog ma kako ono bilo definisano; 2. poreklo jednog psihičkog doga-đaja u jednoj ranijoj psihološkoj aktivnosti ili iskustvu. Treba razlikovati termine: psihogeneza, psihogenetika…

Opširnije

PSIHOGEN

PSIHOGEN (engl. psychogenic), odnosi se na poreklo psiholoških ili psihičkih procesa i atributa; koji je duševnog, a ne telesnog porekla.

Opširnije

PSIHOGALVANSKI REFLEKS

PSIHOGALVANSKI REFLEKS (engl. psychogalvanic reflex), promene u električnoj provodljivosti kože u odgovoru na emocionalne stimuluse zbog promena u cirkulaciji krvi, sekreciji znoja i temperaturi kože. Česta pitanja o PSIHOGALVANSKI REFLEKS…

Opširnije

PSIHOGALVANOMETAR

PSIHOGALVANOMETAR (engl. psychogalvanometer), uređaj za registrovanje promena potencijala sa površine kože na raznovrsne mentalne stimuluse praćene emocionalnim reakcijama. Njegova praktična primena: detektor laži.

Opširnije

PSIHOFIZIOLOGIJA

PSIHOFIZIOLOGIJA (engl. psychophysiology), naučna disciplina, koja se bavi izu-čavanjem odnosa (uticaja) akutnog i hro-ničnog stresa, strukture ličnosti i emocio-nalnog stanja sa jedne strane i stanja, odnosno promena u telesnim funkcijama…

Opširnije

PSIHODRAMA

PSIHODRAMA (engl. psychodrama), 1. akciona metoda grupne psihoterapije čiji je tvorac J. L. Moreno (1889- 1974). Osnovna metoda psihodrame je metoda zamene uloga. Kroz psihodramsku akciju, a uz pomoć članova…

Opširnije

PSIHODINAMIKA

PSIHODINAMIKA (engl. psychodynamics), 1.karakteriše svaki psihološki sistem koji teži za objašnjenjem ponašanja u pojmovima motiva i nagona; odnosi se na sistem koji pripisuje uzročno dejstvo izvesnim ili svim psihološkim procesima;…

Opširnije

PSIHODIJAGNOSTIKA

PSIHODIJAGNOSTIKA (engl. psychodiagnostics), grana psihološke nauke koja u sebi sadrži određene postupke čija je na otkrivanje faktora odgovornih za ponašanje čoveka, posebno za poremećeno ponašanje. Psihodijagnostika služi i određivanju precizne…

Opširnije

PSIHOANALIZA

PSIHOANALIZA (engl. psychoanalyze), 1. psihoterapijska tehnika koju je osnovao Frojd; 2. metod istraživanja ljudske duše i psihičkog funkcionisanja, pre svega preko slobodnih asocijacija i snova; 3. izgrađen sistem posmatranja i…

Opširnije

PSIHIJATRIJA

PSIHIJATRIJA (engl. psychiatry), nauka o duševnim bolestima, njihovim uzrocima, njihovom razvitku i lečenju. Medicinski, to je grana medicine koja se bavi lečenjem (prevencijom, dijagnostikom i zbrinjavanjem) svih mentalnih poremećaja, bez…

Opširnije

PSIHA

PSIHA (engl. psyche), duša, često u složenicama kao psihologija, psihijatrija, psihoza, itd. U praktičnom pristupu duša čoveka podrazumeva njegov psihički život, odnosno skup psihičkih funkcija (svest, pažnja, opaža-nje, pamćenje, mišljenje,…

Opširnije

PSEUDOTUMOR MOZGA

PSEUDOTUMOR MOZGA (engl. pseudotumour cerebri, benign intracranial hypertension), klinički sindrom povišenog intrakranijumskog pritiska u odsustvu hidrocefalusa, a i ekspanzivnog intrakranijumskog oboljenja. Najčešće je prouzrokovan trombozom velikih venskih sinusa. Uzrokuje postepeno…

Opširnije

PSEUDOTUMOR

PSEUDOTUMOR (engl. pseudotumour), tumorska senka koja rendgenološki imponuje kao pravi tumor, a histološki to nije. Mnogobrojni su primeri: Wanisching tumor – izliv u incizurama, fiksirana hijatus hernija, fito i trihobezoari…

Opširnije

PSEUDOPODIJA

PSEUDOPODIJA (engl. Pseudopodia), izdanak ektoplazme, prstastog oblika koji omogućava progresivno kretanje (više-manje u jednom smeru) ili ishranu pojedinih vrsta protozoa odnosno ameba (npr. Entamoeba hystolitica). =““ =““ „1920“ =“643″}

Opširnije

PSEUDOOPSTRUKCIJA DEBELOG CREVA

PSEUDOOPSTRUKCIJA DEBELOG CREVA (engl. colon pseudoopstruction), klinička slika koja bi odgovarala smetnji pasaže izazvane tumorom, ali u stvari vezana je za niz metaboličkih i neuroloških poremećaja (diabetest mellitus, uremia, retardirane…

Opširnije

PSEUDOMUCINOZNI CISTADENOM

PSEUDOMUCINOZNI CISTADENOM (engl. pseudomucinous cystadenoma), benigni tu-mor jajnika sastavljen od mnogobrojnih cista ispunjenih mucinoznom (želatinoznom) materijom. Može da naraste do velikih dimenzija i bude težak i preko 10 kilograma.

Opširnije