HEMOHORIJALNA PLACENTA

HEMOHORIJALNA PLACENTA (engl. hemochorial placenta, lat. placenta chorioallantoica), tip posteljice u kojoj su placentalne resice uronjene u krv majke. Takvog tipa je i humana posteljica.

Opširnije

HEMOGLOBINURIJA (engl. haemoglobinuria), prisustvo hemoglobina u mokraći. Jav-lja se ukoliko postoji veća količina slobodnog hemoglobina u cirkulišućoj krvi (hemoliza eritrocita); u zapaljenskim procesima bubrega, bubrežnih puteva i bešike, kalkulozi urinarnog…

Opširnije

HEMOGLOBINOPATIJA

HEMOGLOBINOPATIJA (engl. haemoglobinopathy), grupa naslednih oboljenja koja se odlikuju strukturnim varijacijama molekula hemoglobina. Nenormalnost može da se javi u homozigotnom ili heterozigotnom obliku. Poremećaj nastaje usled zamene na određenom mestu…

Opširnije

HEMOGLOBINEMIJA

HEMOGLOBINEMIJA (engl. haemoglobinemia), prisustvo slobodnog hemoglobina u plazmi krvi. Normalno se nalaze samo tragovi hemoglobina, pošto se čak i pri veoma pažljivom uzimanju krvi uvek lizira nekoliko eritrocita.

Opširnije

HEMOGLOBIN

HEMOGLOBIN, Hb (engl. haemoglobin, Hb), kompleksni, alosterni protein koji sadrži gvožđe i koji je odgovoran za transport O2, CO2 i H+. Nalazi se u eritrocitima i prenosi kiseonik iz pluća…

Opširnije

HEMOGLOBIN A

HEMOGLOBIN A (engl. haemoglobin A), vrsta hemoglobina, najviše zastupljen kod odraslih. Ima po dva a i b polipeptidna globinska lanca u molekulu.

Opširnije

HEMOGIENIJA

HEMOGIENIJA (engl. hemogyenia), hemo-ragijski sindrom koji se manifestuje pojavom spontanih ili nenormalno obilnih krvarenja u koži, sluznicama i drugim organima, a nastaje kao posledica urođenog ili stečenog poreme-ćaja hemostaze. Svi…

Opširnije

HEMOFILIJA

HEMOFILIJA (engl. haemophilia), grupa naslednih hemoragijskih sindroma kod kojih postoji deficit jednog od faktora potrebnih za proces koagulacije krvi. Dva najčešća oblika oboljenja su hemofilija A i hemofilija B. Hemofilija…

Opširnije

HEMOFILIČNA ARTROPATIJA

HEMOFILIČNA ARTROPATIJA (engl. haemophilic arthropathy), oboljenje perifernih zglobova koje nastaje kao posledica čestih ponavljanih krvarenja kod bolesnika sa težim oblicima hemofilije. Svako novo krvarenje u zglob sve više ga oštećuje…

Opširnije

HEMOFILIČAR

HEMOFILIČAR (engl. haemophiliac), osoba koja ima oboljenje krvi – hemofiliju.

Opširnije

HEMODINAMIKA

HEMODINAMIKA (engl. hemodynamics), izučavanje faktora koji učestvuju u kretanju i raspodeli mase krvi po različitim delovima organizma. Hematodinamička izučavanja mogu se sprovesti kod čoveka in vivo pomoću intrakranijalnog katetera.

Opširnije

HEMODILUCIJA

Hemodilucija — najkraće Šta je Razređenje krvi — smanjenje koncentracije crvenih krvnih zrnaca uz povećanje tečnog dela krvi. Hematokrit je zato snižen iako ne postoji prava anemija. Kada se javlja…

Opširnije

HEMODIJALIZA

HEMODIJALIZA (engl. hemodialysis), metod lečenja terminalne bubrežne insuficijencije. Ona se zasniva na difuziji i ultrafiltaciji kroz polupropustljive veštačke membrane dijalizatora (celofan, celozoacetat, polimetiltakrilat), koji omogućavaju prelaz supstanci iz krvi u…

Opširnije

HEMOCITOMETAR

HEMOCITOMETAR (engl. haemocitometer), uređaj za brojanje ćelija krvi, najčešće u obliku staklene ploče koja ima urezanu mrežu određene površine i dubine.

Opširnije

HEMOCITOBLAST

HEMOCITOBLAST (engl. hemocytoblast, lat. hemocytoblastus), stari termin za multipotentnu hemopoetsku stem ćeliju, sposobnu (prema monofiletičkoj teoriji) da se diferentuje u ma koji tip krvnih ćelija. Sada je taj termin zame-njen…

Opširnije

HEMITORAKS

HEMITORAKS (engl. hemithorax), jedna polovina grudnog koša.

Opširnije

HEMISFEREKTOMIJA

HEMISFEREKTOMIJA (engl. hemispherectomy), odstranjenje kortikalnog sloja i jednog dela bele mase mozga, bez ili sa delimičnom ekscizijom zida bočne moždane komore. Izvodi se na oštećenoj, atrofičnoj, velikomoždanoj hemisferi i dolazi…

Opširnije

HEMISFERA

HEMISFERA (engl. hemisphere, lat. hemispherium), polutka. Polovina loptasto oblikovane strukture. H. cerebeli (engl. cerebellar h., lat. h. cerebelli), malomoždana polutka ili hemisfera. Parni, bočni i prošireni deo malog mozga koji…

Opširnije

HEMIN

HEMIN (engl. hemin), Fe(III)porfirin, oksidovani oblik hema. Koristi se kao prekurzor prostetične grupe respiratornih enzima i faktora rasta (Faktor X).

Opširnije

HEMILUMINESCENCIJA

HEMILUMINESCENCIJA (engl. chemiluminescence), emisija svetlosti molekula u ekscitiranom stanju posredstvom hemijske reakcije.

Opširnije

HEMIKORPOREKTOMIJA

HEMIKORPOREKTOMIJA (engl. hemicorporectomy), 1. uklanjanje polovine (hemi-) tela (corpus) nekog organa (npr. tela pankreasa, tela butne kosti, tela grudne kosti); 2. operacija koja je nekada izvođena kod malignih tumora karlice…

Opširnije

HEMIKOLEKTOMIJA

Hemikolektomija je operacija kojom se, zbog malignih ili zapaljenskih oboljenja ili povreda, uklanja polovina debelog creva (kolona), a kontinuitet digestivnog trakta uspostavlja rekonstrukcijom i anastomozom. Razlikuju se desna hemikolektomija (uklanja…

Opširnije

HEMIJSKA POVREDA

HEMIJSKA POVREDA (engl. chemical injury), povreda nastala lokalnim i/ili resorptivnim opštim, isključivo hemijskim dejstvom neke supstance, v. trovanje, povreda.

Opširnije

HEMIJSKA NEKROZA

HEMIJSKA NEKROZA (engl. chemical necrosis), smrt tkiva ili ćelija izazvana hemijskim sredstvima, najčešće kiselinama, bazama ili deterdžentima. Nekroza izazvana kiselinama po tipu je koagulaciona; nekroza izazvana bazama je kolikvaciona i…

Opširnije

HEMIJSKA INTERFERENCIJA

HEMIJSKA INTERFERENCIJA (engl. chemical interference), uticaj neke hemijske supstance (npr. leka) pri analiziranju druge hemijske supstance ili fiziološke funkcije. Moguća je direktna hemijska interferencija sa hemijskim jedinjenjem koje sudeluje u…

Opširnije

HEMIJA

HEMIJA (engl. chemistry), nauka koja pro-učava hemijske elemente i njihova jedinjenja, naročito fizičke osobine jedinjenja i njihovih reakcija. Postoji više grana hemije, kao što su neorganska, organska, analitička i fizička…

Opširnije

HEMIGLOSEKTOMIJA

HEMIGLOSEKTOMIJA (engl. hemiglossectomy), hirurško odsecanje polovine jezika zahvaćene malignim tumorom.

Opširnije

HEMIDIJAFRAGMA

HEMIDIJAFRAGMA (engl. hemidiaphragm), leva ili desna (jedna) polovina prečage (dijafragme). Česta pitanja o HEMIDIJAFRAGMA Za šta se koristi HEMIDIJAFRAGMA? Hemidijafragma nije lek, već medicinski termin koji označava jednu, levu ili…

Opširnije

HEMIDEZMOZOMI

HEMIDEZMOZOMI (engl. hemidesmosoma half desmosomes), ultrastrukturni elementi ćelije koji služe za čvrst pripoj epitelnih ćelija na bazalnu laminu, ispod koje se nalazi vezivno tkivo. Sastoje se od jedne guste spojne…

Opširnije

HEMIANOPSIJA

HEMIANOPSIJA (engl. hemianopsia), pojava ispada polovine vidnog polja, koja se manifestuje zavesom sa strane ili uspravnom senkom, najčešće kod odlubljene mrežnjače ili oštećenja vidnog puta.

Opširnije

HEMATURIJA

HEMATURIJA (engl. hematuria), prisustvo krvi ili eritrocita u mokraći. Mikrohema-turija , stanje gde se prisustvo patološkog broja eritrocita u urinu otkriva mikroskopskim pregledom sedimenta urina; makrohematurija , krvav urin vidljiv…

Opširnije

HEMATOPOEZNI SISTEM

HEMATOPOEZNI SISTEM (engl. haemato-poietic system), sistem organa i tkiva tela koji su uključeni u stvaranje ili funkciju krvnih ćelija. Obuhvata kostnu srž i slezinu. Zove se i hemopoezni sistem.

Opširnije

HEMATOPOEZNI

HEMATOPOEZNI (engl. haematopoietic), koji se odnosi na proces stvaranja i razvoja raznih tipova krvnih ćelija.

Opširnije

HEMATOPOEZA

HEMATOPOEZA (engl. haematopoiesis), hemopoeza; stvaranje ćelija krvi – eritrocita, trombocita i leukocita u hematopoeznim organima, pre svega kostnoj srži. Kod odraslog se aktivna, tzv. crvena kostna srž nalazi u rebrima,…

Opširnije

HEMATOPOETSKE STEM ĆELIJE

HEMATOPOETSKE STEM ĆELIJE (engl. hematopoietic stem cells), „Kandidat stem ćelije”, pluripotentne ćelije sposobne za diferencijaciju u ma koju krvnu lozu, kao i za deobe kojima same sebe obnavljaju, održa-vajući „pool”…

Opširnije

HEMATOPOETSKA TKIVA

HEMATOPOETSKA TKIVA (engl. hemato-poietic tissues, lat. textus hemopoeticus), tkiva specijalizovana za produkciju krvnih ćelija. U prenatalnom periodu to su žuman-čana vrećica, jetra, slezina i kostna srž, a u postnatalnom periodu…

Opširnije

HEMATOM UŠNE ŠKOLJKE

HEMATOM UŠNE ŠKOLJKE (engl. he-matoma of the auricle), otohematom, krvni podliv između hrskavice i perihondralno-kožnog sloja ušne školjke. Bezbolno izbočenje koje mora biti odstranjeno incizijom u aseptičnim uslovima, jer usled…

Opširnije

HEMATOLOGIJA

HEMATOLOGIJA (engl. haematology), nauka koja se bavi ispitivanjem i lečenjem bolesti krvi i krvotvornih organa.

Opširnije

HEMATOLOG

HEMATOLOG (engl. haematologist), lekar specijalista koji se bavi dijagnostikom i lečenjem bolesti krvi i krvotvornih organa

Opširnije

HEMATOKSILIN

HEMATOKSILIN (engl. hematoxylin), prirodna biljna boja (bazna boja), koja se dobija ekstrakcijom iz drveta (logwood). Široko se upotrebljava za bojenje jedara ćelija za posmatranje na svetlosnom mikroskopu. Hematoksilin je, sam…

Opširnije