Subakutni bakterijski endokarditis (SBE) ili infektivni endokarditis u više od 90% slučajeva uzrokuju: streptococcus alfa haemlyticus (viridans), streptococcus faecalis (enterococcus) i staphylococcus aureus. U patogenezi ove bolesti važna su dva faktora: strukturelnu abnormalnost srca ili velikih krvnih sudova sa signifikantnim gradentom pritiska ili turbulencija uz bakteremiju. Sva deca sa USA, bilo kod uzrasta, imaju rizik od nastanka SBE. Rizik je viši kada postoji turbulentan protok krvi, kao što je slučaj kod: VSD, KoA, PDA ili vještačkih materijala inseriranih tokom operace.
Nekada je teško postaviti dijagnozu ove bolesti, ali uvek postoji mogućnost da može biti prisutna kod svakog deteta ili adulta sa povišenom temperaturom, malaksalošću, povišenom SE i neobjašnjivom anemijom ili hematurijom. Klinički znaci: čest je podatak o nedavnoj dentalnoj proceduri ili tonzilektomiji. Početak bolesti je podmukao sa povišenom temperaturom, bledilom, umorom, gubitkom apetita. Sistolni šum uz povišenu temperaturu je uvek prisutan. Splenomegalija je česta kod 70% slučajeva. Kožne manifestace mogu uključiti uz nekrotične kožne leze i petehe, Oslerove čvoriće, splinter hemorage (linearne hemoraške pruge ispod noktiju). Embolični fenomeni drugih organa su prisutni kod 50% slučajeva. Ključni laboratorijski nalazi su: pozitivna hemokultura, anemija, leukocitoza i povišena SE. Detaljna ehokardiografija može potvrditi dijagnozu identifikacijom vegetacija. Vegetace se sastoje od fibrina i trombocita i sadrže infektivne organizme.Definitivna dijagnoza se postavlja pozitivnom hemokulturom.
Tretman: Finalna selekcija antibiotika zavisi od izloliranog organizma i rezultata anitbiotskog senizitivnog testa. Bakterijalni endokarditis se tretira visokim dozama penicillina u kombinaciji sa aminoglikozidima, tokom šest sedmica intravenozne terape, uz provjeru serumskog nivoa antibiotika na inhibiciju rasta organizma. Pacentima alergičnim na peniclin ordinira se vankomycin u trajanju od 4-6 sedmica. Ako postoji vještački materijal npr. vještačka valvula, VSD pačevi ili šantovi, tada su manje šanse za kompletnu eradikaciju, te je neophodno hirurško odstranjenje.
Najvažniji faktor u profilaksi endokarditisa je dobra dentalna higena, koju treba savjetovati kod svih pacenata sa SBE. Antibiotska profilaksa je neophodna tokom dentalnog tretmana, operacija koje su eventualno udružene sa bakteremijom (npr.apendektomija, tonzilektomija, hirurške procedure respiratornih puteva, gastrointestinalne operace). Ukupan postotak oporavljanja iznosi 80% do 85%, a za streptokokni i enterokokni endokarditis 90%
