IMUNOPRECIPITACIJA

IMUNOPRECIPITACIJA (engl. immunoprecipitation), tehnika detekcije antigena u ne-kom rastvoru, a bazira se na tome što se u teč-nu sredinu koja sadrži antigen unesu speci-fična antitela. To dovodi do njihovog veziva-nja…

Opširnije

IMUNOPATOLOGIJA

IMUNOPATOLOGIJA (engl. immunopathology), deo imunologije koji izučava ulogu imunoloških reakcija u nastanku, postavljanju dijagnoze i lečenju bolesti

Opširnije

IMUNOODREĐ IVANJE

IMUNOODREĐ IVANJE (engl. immunoassay), merenje interakcije antigen-antitelo, primenom imunofluorescentnih tehnika, ra-dio-imunoodređivanja ili neizotopskih postupaka

Opširnije

IMUNOLOŠKO PREPOZNAVANJE AUTOANTIGENA

IMUNOLOŠKO PREPOZNAVANJE AUTOANTIGENA (engl. immunological re-cognition autoantigens), imunološki proces pomoću koga ćelije imunog sistema prepoznaju vlastite antigene i ne reaguju na njih imunološkim mehanizmima za njihovo uništavanje. Poremećaj prepoznavanja vlastitih…

Opširnije

IMUNOLOŠKA TOLERANCIJA

IMUNOLOŠKA TOLERANCIJA (engl. immunological tolerance), stanje kad organizam ne reaguje na unos stranih antigena stvaranjem antitela (što se inače normalno dešava). Imunološka tolerancija se postiže unošenjem antigena u organizam jedinke…

Opširnije

IMUNOLOGIJA

IMUNOLOGIJA (engl. immunology), nauka koja se bavi izučavanjem procesa odbrane organizma od stranih materija, naročito od stranih makromolekula. Ovi mehanizmi su odgovorni za prepoznavanje i razlikovanje stranih od vlastitih belančevina.…

Opširnije

IMUNOKOMPROMITOVAN

IMUNOKOMPROMITOVAN (engl. immunocompromised), bolesnik kod koga je imuni odgovor oslabljen ili potpuno nedostaje. Ovo stanje nastaje pod dejstvom nekih lekova, rendgenskog zračenja ili nekih izazivača bolesti

Opširnije

IMUNOKOMPLEKSNE BOLESTI

IMUNOKOMPLEKSNE BOLESTI (engl. immune complexes diseases), oboljenja koja nastaju kao posledica prisustva imunskih kompleksa u organizmu. Tu spadaju: serumska bolest; veći broj različitih glomerulonefritisa, najčešće prouzrokovanih mikrobnim antigenima (poststreptokokni, u…

Opširnije

IMUNOKOMPETENCIJA

IMUNOKOMPETENCIJA (engl. immunocompetence), sposobnost imunog sistema da na prisustvo stranog antigena adekvatno odgovori.

Opširnije

IMUNOHEMIJA

IMUNOHEMIJA (engl. immunochemistry), oblast imunologije koja se bavi hemijskim supstancama i reakcijama imunog sistema, specifičnim proučavanjem antigena i antitela i njihovom međusobnom interakcijom.

Opširnije

IMUNOGLOBULINI

IMUNOGLOBULINI, Ig (engl. immunoglobulins), krajnje heterogena grupa glikoproteina koji se nalaze u serumu, sa jedinstvenom sposobnošću da se kombinuju sa velikim brojem nesrodnih molekula, koji se označavaju kao antigeni i…

Opširnije

IMUNOFLUORESCENCIJA

IMUNOFLUORESCENCIJA (engl. immunofluorescence), laboratorijska tehnika otkrivanja i određivanja količine antitela ili antigena u nekom tkivu. Zasniva se na primeni fluorescentne materije (boje) kojom se obeleže antitela, a zatim, kada se…

Opširnije

IMUNOESEJ

IMUNOESEJ (engl. immunoassay), bilo koja tehnika pomoću koje se dokazuje i meri nivo antitela ili antigena u nekom tkivu

Opširnije

IMUNOELEKTROFOREZA

IMUNOELEKTROFOREZA (engl. immunoelectrophoresis), tip elektroforeze u kojoj se kombinuje zonska elektroforeza sa reakcijom antigen – antitelo u gelu. Serumski proteini se prvo elektroforetski rastavljaju, zatim se dodaju specifični antiserumi koji…

Opširnije

IMUNODIFUZIJA

IMUNODIFUZIJA (engl. immunodiffusion), difuzija antigena i antitela u gel kao medijum u kome se kombinuju i formiraju precipitat. Postoje različite imunodifuzione tehnike.

Opširnije

IMUNODEFICIJENCIJA

IMUNODEFICIJENCIJA (engl. immunodeficiency), stanje u kome postoji smanjen odgo-vor odbrane organizma na ulazak strane materije. Ovo se odnosi na smanjenu sposobnost stvaranja antitela, kao i na smanjenu aktivnost ćelija posredovanog…

Opširnije

IMUNOCITOHEMIJA

IMUNOCITOHEMIJA, IMUNOHISTOHEMIJA (engl. immunocytochemistry), histološki i citološki postupak identifikacije nekog antigena pomoću antitela koja nose na sebi fluorescein (vrsta boje) ili neki ferment koji izaziva promenu boje novonastalih kompleksa, pa…

Opširnije

IMUNOCIT

IMUNOCIT (engl. immunocyte), ćelija limfoidnog tkiva koja ima sposobnost da posle reakcije sa antigenom proizvede odgovarajuća antitela ili da učestvuje u ćelijama posredovanom imunom odgovoru. Sinonimi su imunokompetentne ćelije i…

Opširnije

IMUNOAGLUTINACIJA

IMUNOAGLUTINACIJA (engl. immunoagglutination), imunološki proces slepljivanja ćelija krvi ili bakterija izazvan odgovarajućim antitelima, a nastaje zbog toga što te ćelije imaju na svojoj površini odgovarajući antigen.

Opširnije

IMUNOADSORPCIJA

IMUNOADSORPCIJA (engl. immunoadsorption), laboratorijska tehnika pomoću koje se vrši izdvajanje ili određivanje količine antitela iz krvnog seruma ili neke mešavine ili pak antigena iz nekog rastvora. Princip ovih testova je…

Opširnije

IMUNIZACIJA

IMUNIZACIJA (engl. immunization), postupak izazivanja otpornosti prema nekom uzročniku bolesti na veštački način. Najčešće je to postupak koji se zove vakcinacija, pri kome se u organizam unosi mala količina oslabljenih…

Opširnije

IMUNITET POSREDOVAN ĆELIJAMA

IMUNITET POSREDOVAN ĆELIJAMA (engl. cell-mediated immunity ili cell-mediated immune responses), imuni odgovor organizma koji podrazumeva da u njemu glavnu ulogu igraju limfociti T specifični za određeni antigen, dok u humoralnom…

Opširnije

IMUNITET

IMUNITET (engl. immunity), stanje otpornosti organizma prema štetnim dejstvima živih izazivača bolesti (bakterije, virusi i dr.) ili otrovnih materija. Imunitet može biti urođeni ili stečeni. Postoji aktivni imunitet, koji se…

Opširnije

IMUNI ODGOVOR

IMUNI ODGOVOR (engl. immune response), odgovor imunog sistema organizma na prisu-stvo antigena. Odgovor imunog sistema na neki antigen može biti u stvaranju limfocita B i posledičnom stvaranju antitela, što predstavlja…

Opširnije

IMUNI NADZOR

IMUNI NADZOR (engl. immune surveillance), mehanizam pomoću koga organizam prepoznaje ćelije tumora kao strane i uništava ih pomoću odgovarajućih limfocita T. U slučajevima kada je mehanizam nadzora oštećen češća je…

Opširnije

IMUNI KOMPLEKSI

IMUNI KOMPLEKSI (engl. immune complexes), nastaju u krvi čoveka kada se antigeni i specifična antitela vežu u odgovarajuće tvorevine. Formiranje imunih kompleksa izaziva aktiviranje belančevina iz sistema komplementa i sledstveno…

Opširnije

IMPULS

IMPULS (engl. impulse), 1. u fizici, mera količine kretanja, proizvod mase tela i njegove trenutne brzine; 2. izazvani talas koji se prenosi kroz tkiva, posebno kroz nervna vlakna i mišiće;…

Opširnije

IMPRESIO

IMPRESIO (engl. impression, lat. impressio), otisak, utisak. Udubljenje na površini organa nastalo usled dodira ili dugotrajnog pritiska od strane drugog organa.

Opširnije

IMPRESIJA

IMPRESIJA (engl. impression), upečatljiv utisak. Primarna impresija zavisi od indivi-dualnih razlika i vrste obuhvaćenih sadržaja. Bitni činioci koji utiču na impresiju su: selektivnost (utiče na izbor sadržaja), perceptualna organizacija (koja…

Opširnije

IMPOTENCIJA

IMPOTENCIJA (engl. impotence), nesposobnost postizanja ili održavanja penilne erekcije. Uzroci su anatomski, vaskularni, neuro-loške i endokrine bolesti, terapija antihiper-tenzivima i antidepresivima, psihogeni, pov-rede, abdominalne operacije itd. Može biti totalna (anerekcija)…

Opširnije