Živite u inostranstvu?
Do termina kod lekara se čeka, a strani lekar ne poznaje lekove iz Srbije. Postavite pitanje lekaru iz Srbije, na svom jeziku — o leku koji koristite, svojim tegobama ili zdravlju roditelja u Srbiji. Odgovor stiže na Vaš mejl, besplatno.
Pitajte lekara iz SrbijeOdgovor lekara je informativan i ne zamenjuje pregled.
Intrakranijalna hemoragija — najkraće
- Šta je
- Intrakranijalna hemoragija može nastati zbog traume, asfiksije, retko zbog poremećaja koagulacije ili vaskularnih anomalija. Kod novorođenčadi s porođajnom težinom manjom od 1500 gr njena je učestalost visoka, 20-40%, dok se kod donešene novorođenčadi pojavljuje mnogo ređe. Najčešći oblik intrakranijalne hemoragije, tipičan za nedonešenu decu, je intra-periventrikularna hemoragija (IVH-PVH)
- Simptomi i klinički znaci
- Zavisi od veličine i lokalizacije hemoragije. Najčešći simptomi su: odsutan Moro refleks, hipotonija, letargija, apneja, bledilo, cijanoza, plač visokog tonaliteta, konvulzije, pad hematokrita, šok. U dijagnozi je jako korisna primena ultrazvuka, nekad su indicirane i druge pretrage, kao kompjuterizirana tomografija (CT) i magnetna rezonancija (MRI)
- Lečenje
- Terapija je potporna: tretman hidrocefalusa podrazumeva ugradnju trajnog ventrikuloperitonealnog šanta
- Prognoza
- Masivna hemoragija, naročito udružena s cepanjem falksa i tentorija, može dovesti do smrti deteta. Oko 15% dece 2-4 nedelje nakon akutne intraventrikularne hemoragije razvije posthemoragični hidrocefalus
Ovaj pregled je informativan i ne zamenjuje pregled kod lekara. Ceo tekst je ispod.
Intrakranijalna hemoragija može nastati zbog traume, asfiksije, retko zbog poremećaja koagulacije ili vaskularnih anomalija. Kod novorođenčadi s porođajnom težinom manjom od 1500 gr njena je učestalost visoka, 20-40%, dok se kod donešene novorođenčadi pojavljuje mnogo ređe.
Najčešći oblik intrakranijalne hemoragije, tipičan za nedonešenu decu, je intra-periventrikularna hemoragija (IVH-PVH). Ova vrsta hemoragije kod prematurne novorođenčadi često nastaje spontano, bez jasne traume. Inicijalno mesto krvarenja je najčešće germinalni matriks, koji predstavlja nezreli kapilarni retikulum lociran uz donji zid bočnih komora, odakle se hemoragija širi u komore. Na pojavu ove vrste hemoragije, pored nježne kapilarne građe germinalnog matriksa, uteču i drugi faktori: promene u cerebralnom krvnom protoku, porast cerebralnog venskog pritiska, poremećaj trombocita i faktora koagulacije itd.
Stepenovanjem (postoji više skala, često se koristi po Papileu) se određuje njena rasprostranjenost:
I stepen (hemoragija germinalnog matriksa),
II stepen (prodor krvi u komore bez dilatacije komora),
III stepen (hemoragija u komorama s dilatacijom komora),
IV stepen (krv unutar ventrikularnog sistema s hemoragijom u parenhimu).
Subduralna hemoragijaje češća kod terminske novorođenčadi, jasno je povezana s traumom, a nastaje zbog laceracije tentorija, falksa ili rupture vena na konveksitetu mozga.
Subarahnoidalna hemoragijaje čest oblik krvarenja kod novorođenčadi, koji nekad prođe nedijagnosticirano. Nastaje zbog rupture vena u subarahnoidalnom prostoru, a može biti udružena i sa subduralnom hemoragijom.
Krvarenje se nekad može javiti kao primarno intraparenhimalno, ili može imati i druge lokalizacije, kao što su bazalne ganglije, cerebelum, korteks.
Klinička manifestacija zavisi od veličine i lokalizacije hemoragije. Najčešći simptomi su: odsutan Moro refleks, hipotonija, letargija, apneja, bledilo, cijanoza, plač visokog tonaliteta, konvulzije, pad hematokrita, šok.
U dijagnozi je jako korisna primena ultrazvuka, nekad su indicirane i druge pretrage, kao kompjuterizirana tomografija (CT) i magnetna rezonancija (MRI). S obzirom na to da se hemoragija kod nedonešene dece može javiti i asimptomatski, neophodna je ultrazvučna pretraga sve dece porođajne težine manje od 1500 gr, u vremenu 3-5 dana iza rođenja.
Prognoza. Masivna hemoragija, naročito udružena s cepanjem falksa i tentorija, može dovesti do smrti deteta. Oko 15% dece 2-4 nedelje nakon akutne intraventrikularne hemoragije razvije posthemoragični hidrocefalus. Faktori kao što su niska gestacijska dob, intraparenhimna hemoragija udružena s hipoksično-ishemičnom ozledom, prolongirana mehanička ventilacija ukazuju na lošiju prognozu, te kasniji razvoj neuroloških deficita, naročito spastične diplegije.
Terapija je potporna: tretman hidrocefalusa podrazumeva ugradnju trajnog ventrikuloperitonealnog šanta.
Prevencija. Ne jasno dokazana korist medikamentozne prevencije intraventrikularne hemoragije kod nedonešene dece, mada se pokušavalo raznim preparatima datim majci pre poroda ili detetu odmah po rođenju (fenobarbiton, indometacin, vitamin K, ethamsylate). Idealnu prevenciju predstavlja prevencija prevremenog poroda. Ako to ne moguće, onda su važni “transport in utero” do centra specijaliziranog za prevremene porode, netraumatski porod, pažljivo zbrinjavanje nedonoščeta nakon poroda, te nježna primena adekvatnih reanimacijskih postupaka.
