Živite u inostranstvu?
Do termina kod lekara se čeka, a strani lekar ne poznaje lekove iz Srbije. Postavite pitanje lekaru iz Srbije, na svom jeziku — o leku koji koristite, svojim tegobama ili zdravlju roditelja u Srbiji. Odgovor stiže na Vaš mejl, besplatno.
Pitajte lekara iz SrbijeOdgovor lekara je informativan i ne zamenjuje pregled.
Plućna hipertenzija — najkraće
- Šta je
- Definiše se kao porast pritisaka u plućnoj cirkulaciji (sistolni pritisak u piućnoj arteriji >30 mmHg). Plućna hipertenzija može biti primarna (bez objašiyivog uzroka) i sekundarna (popuštanje levog srca, urođena ili stečena srčana mana, recidivirajuće plućne embolije, plućna bolest, deformiteti grudnog koša)
- Uzroci
- Plućna hipertenzija može biti primarna (bez objašiyivog uzroka) i sekundarna (popuštanje levog srca, urodena ili stečena srčana mana, recifivirajuće plućne embolije, plućna bolest, deformilelfirudnog koša)
- Kako se otkriva
- Bolesnici se, uglavnom, žale na suv kašalj i dispneju u naporu, dok u odmakloj fazi dispneja počirue da se javlja i u miru. Relativno često se javljaju otoci nogu i nelagodan osećaji u abdomenu (naročito ispod desnog rebarnog luka). Kod plućnih bolesnika, javlja se produktivni kašalj
- Lečenje
- U slučaju sekundarne plućne hipertenzije, svi napori treba da budu usmereni ka korekciji uzroka. Kod primarne plućne hipertenzije, kao i sekundarne plućne hipertenzije, gde se uzrok ne može otkloniti, treba davati vazodilatatore (antagonisti kalcijuma, prostaciklin, kiseonik) i oralnu antikoagulantnu terapiju. U terminalnoj fazi, bolesnika treba uputiti na transplantaciju pluća
Ovaj pregled je informativan i ne zamenjuje pregled kod lekara. Ceo tekst je ispod.
Definiše se kao porast pritisaka u plućnoj cirkulaciji (sistolni pritisak u piućnoj arteriji >30 mmHg). Plućna hipertenzija može biti primarna (bez objašiyivog uzroka) i sekundarna (popuštanje levog srca, urođena ili stečena srčana mana, recidivirajuće plućne embolije, plućna bolest, deformiteti grudnog koša).
PLUĆNA HIPERTENZIJA
Definiše se kao porast pritisaka u plućnoj cirkulaciji (sistolni pritisak u piućnoj arteriji >30 mmHg).
Etiologija:
Plućna hipertenzija može biti primarna (bez objašiyivog uzroka) i sekundarna (popuštanje levog srca, urodena ili stečena srčana mana, recifivirajuće plućne embolije, plućna bolest, deformilelfirudnog koša). Zajednički imenitelj za sva stanja jeste da, u prvoj fazi, dolazi do r£yerzibilne vazokonstrukcije u plućnoj cirkulaciji, kpja vremenom uzrokuje anatomske promene na krvnim sudovima i uzrokuie fiksiranu plućnu hipertenziju. Povećan pritisak u plućima dovodi do povećane krutosti pluća, koja sa svoje strane uzrokuje povećanjeradakp[i se troši na disanje. Ukoliko plućna hipretenzija dugo traje, dolazi do kompenzatorne hipertrofije desne komore, a u terminalnoj fazi, i do popuštanja desnog srca u celini.
Dijagnoza:
Bolesnici se, uglavnom, žale na suv kašalj i dispneju u naporu, dok u odmakloj fazi dispneja počirue da se javlja i u miru. Relativno često se javljaju otoci nogu i nelagodan osećaji u abdomenu (naročito ispod desnog rebarnog luka). Kod plućnih bolesnika, javlja se produktivni kašalj. U fizičkom nalazu dominiraju znaci osnovnog oboljenja, dok puimonaina komponenta drugog srčanog tona nagiašena u svih bolesnik* (znak plućne hipertenzije). U odmakloj fazi bolesti, sreću se znaci popuštanja desnog srca (nabrekle vene vrata, trikuspidna regurgitacija, hepatomegalija, ascites, otoci potkolenica). Laboratorijski nalazi pokazuju hipoksiju i poremećaj testova plućne funkcije, dok se policitemija viđa u bolesnika u kojih je saturacija arterijske krvi kiseonikom manja od 90%.(EKQ pokazuje znake hipertrofije desnih srčanih Šupljina, a nije redak nalaz atrijalne fibrilacije RTG srca i pluća pokazuje dilataciju desnih srčanih šupljina i plućne arterije. Ehokardiografija može ukazati na uzrok plućne hipertenzije (popuštanje levog srca, valvularna mana), a takode pokazuje hipertrofiju i diltaciju desne komore sa posledičnom trikuspidnom regurgitacijom. Kateterizacija pokazuje povišene pritiske u plućnoj cirkulaciji.
Terapija:
U slučaju sekundarne plućne hipertenzije, svi napori treba da budu usmereni ka korekciji uzroka. Kod primarne plućne hipertenzije, kao i sekundarne plućne hipertenzije, gde se uzrok ne može otkloniti, treba davati vazodilatatore (antagonisti kalcijuma, prostaciklin, kiseonik) i oralnu antikoagulantnu terapiju. U terminalnoj fazi, bolesnika treba uputiti na transplantaciju pluća.
Česta pitanja o Plućna hipertenzija
Šta je Plućna hipertenzija?
Plućna hipertenzija je stanje koje karakteriše porast pritiska u plućnoj cirkulaciji, pri čemu je sistolni pritisak u plućnoj arteriji veći od 30 mmHg. Može biti primarna, ako uzrok nije jasno utvrđen, ili sekundarna, ako nastaje kao posledica drugih oboljenja srca, pluća ili grudnog koša.
Koji su simptomi?
Bolesnici se najčešće žale na suv kašalj i otežano disanje u naporu. U odmakloj fazi bolesti, otežano disanje može da se javi i u miru.
Koji su uzroci/faktori rizika?
Plućna hipertenzija može biti primarna, kada se ne može utvrditi jasan uzrok, ili sekundarna. Sekundarni oblik se javlja usled popuštanja levog srca, urođene ili stečene srčane mane, recidivirajućih plućnih embolija, plućnih bolesti ili deformiteta grudnog koša.
Kako se leči Plućna hipertenzija?
Način lečenja zavisi od uzroka i težine stanja, pa ga određuje lekar nakon pregleda.
Kada se hitno javiti lekaru?
Ukoliko simptomi postanu izraženi, dugotrajni ili se pogoršavaju, treba se javiti lekaru radi pregleda.
Napomena: informacije su opšteg karaktera i ne zamenjuju savet lekara ili farmaceuta.
